ดำเนินชีวิตแบบพระคริสต์ 27
จงระวังการพูดที่ไร้สาระ
จงหลีกเลี่ยงความวุ่นวายของมนุษย์ให้มากที่สุด
การพูดถึงสิ่งของโลกนี้แม้มันจะเป็นการพูดที่บริสุทธิ์ใจก็ตาม
ก็เป็นสาเหตุทำให้เกิดความวุ่นวายแก่จิตใจได้
หากพี่น้องต้องการสันติสุขและปราศจากความวุ่นวายจากคนอื่น
แล้วเหตุใดพี่น้องยังพูดและนินทาพี่น้องคนอื่นอย่างไม่หยุดหย่อนเล่า
การที่พี่น้องเองไม่รักษาความเงียบด้วยตัวเองนั่นก็เป็นการทำร้ายวิญาณของพี่น้องนั่นเอง
การที่พี่น้องพูดมากไปเพราะหวังว่าการสนทนานั้นจะให้ความบรรเทาใจให้แก่กันพี่น้องซึ่งกันและกันนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องในสายตาขององค์พระผู้เป็นเจ้า
พี่น้องควรแสวงหาความจำเริญขึ้นในวิญญาณที่ตกต่ำลงไป ด้วยการพิจารณาอย่างแยบคายในหลักความจริงฝ่ายวิญญาณให้มากยิ่งขึ้น
พี่น้องควรพูดในสิ่งที่เสริมสร้างซึ่งกันและกันในชีวิตฝ่ายวิญญาณ รวมทั้งมีใจปราถนาที่จะพึงปรนนิบัติต่อพี่น้องด้วยการฝึกฝนตนด้วยการละทิ้งความรักชอบเป็นการส่วนตนมิใช่หรือ
บ่อยครั้งพี่น้องทำสิ่งต่างๆๆไปโดยไร้เหตุผลและไร้สาระมาก
ด้วยเหตุนี้เองความสบายใจภายนอกถึงแม้จะน้อยนิด ก็จะกลายเป็นอุปสรรคขวางกั้นการเจริญชีวิตภายในของพี่น้องที่จะได้รับจากองค์พระผู้เป็นเจ้าได้
ด้วยเหตุนี้พี่น้องต้องพิจารณาระวังและอธิษฐานต่อเบื้องพระพักตร์พระเจ้าตลอดเวลา เพื่อไม่ปล่อยเวลาให้เสียไปกับการตกต่ำของชีวิตภายนอก
การใช้สิทธิ์ในการพูดนั้นพี่น้องจงพูดแต่สิ่งที่มีประโยชน์เสริมสร้างซึ่งกันและกันในวิญญาณ
ความเคยชินของชีวิตฝ่ายเนื้อหนังในด้านลบและการละเลยต่อความก้าวหน้าฝ่ายวิญญาณนั้นทำให้พี่น้องขาดความระวังตนใการเจริญชีวิตภายในนั่นเอง
ทั้งนี้โดยเฉพาะพี่น้องที่มีความเชื่อศรัทธามีจิตปราถนาที่จะติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า การสามัคคีธรรมทีดีคือการพูดคุยกับพี่น้องด้วยเรื่องฝ่ายวิญญาณ จะช่วยให้ชีวิตฝ่ายวิญญาณของพี่น้องได้ก้าวหน้ามากยิ่งขึ้น
อฟ. 4:29 อย่าให้คำเลวร้ายออกจากปากของท่านทั้งหลาย แต่จงกล่าวคำดีๆ ที่เสริมสร้างและที่เหมาะกับความต้องการ เพื่อจะได้เป็นคุณแก่คนที่ได้ยิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น