แม่น้ำแห่งชีวิต 1

วว.3:12 ผู้ใดมีชัยชนะ เราจะทำให้ผู้นั้นเป็นเสาในพระวิหาร แห่งพระเจ้าของเรา...และเราจะจารึก พระนามของพระเจ้าของเรา และชื่อเมืองแห่งพระเจ้าของเราไว้ที่ผู้นั้น (คือกรุงเยรูซาเล็มใหม่ ที่ลอยลงมาจากสวรรค์จากพระเจ้าของเรา) และจะจารึกนามใหม่ของเราไว้บนผู้นั้นด้วย.



ผปก.3:11 ...แม้พระองค์ทรงบรรจุนิรันดร์ ไว้ในใจของมนุษย์ แต่มนุษย์ยังไม่อาจค้นพบว่า พระเจ้าทรงกระทำอะไรไว้ ตั้งแต่แรกเริ่มจนกาลสุดปลาย



เมื่อเราเข้าสู่บทบันทึกทั้งหมด ที่เกี่ยวข้องกับกรุงเยรูซาเล็มใหม่ เราก็จะเข้าใจโดยอัตโนมัติว่า สิ่งนี้มีความเกี่ยวข้องอย่างยิ่ง ต่อประสบการณ์ส่วนตัว ที่มีต่อพระเจ้าตรีเอกภาพ. อย่าได้คิดว่ากรุงเยรูซาเล็มใหม่ เป็นเพียงเรื่องทางทัศนะภายนอก ที่อยู่ในอนาคต ที่มีไว้สำหรับกลุ่มคนบางกลุ่มเท่านั้น. เราจะต้องตระหนักว่า สิ่งที่ได้บันทึกไว้ในวิวรณ์ บทที่ 21-22 ควรจะเป็นกลายเป็นประสบการณ์ อย่างเป็นส่วนตัวของเราในวันนี้. หากพูดตามประสบการณ์แล้ว คริสเตียนที่ถูกต้อง และปกติทุกคนล้วนเป็น "กรุงเยรูซาเล็มใหม่ขนาดย่อม." สิ่งใดก็ตามที่มีความเกี่ยวข้อง กับกรุงเยรูซาเล็มใหม่อย่างเป็นกลุ่มชน ก็ควรจะกลายเป็นประสบการณ์ของเรา อย่างเป็นปัจเจกชนและเป็นส่วนตัวด้วย. ภายในเราแต่ละคน ล้วนมีประตูสามประตู แห่งตรีเอกภาพอันศักดิ์สิทธิ์. ยิ่งไปกว่านั้น ภายในเราแต่ละคน ก็จะต้องมีพระที่นั่งของพระเจ้า และของพระเมษโปดก. เราจะต้องให้พระองค์ ประทับบนพระที่นั่งในใจและ ในวิญญาณของเรา. กล่าวอีกอย่างหนึ่งก็คือ ในศูนย์กลางแห่งทั้งตัวของเรานั้น ควรจะกลายเป็นพระที่นั่งของพระเจ้า และของพระเมษโปดก. (God's New Testament Economy, pp. 387-388)



มุมมองของพระเจ้านั้น คือจากนิรันดร์กาลไปจนถึงนิรันดร์กาล....พระเจ้าประสงค์ที่จะได้รับมาซึ่งมนุษย์; พระองค์ประสงค์ให้มนุษย์ มาถวายสง่าราศีแด่พระองค์. การประกาศกิตติคุณของเรา และการได้คนของเรานั้น ล้วนมีเพื่อบรรลุถึงพระประสงค์นี้. ดังนั้นบุตรของพระเจ้า จึงต้องมีนิมิต คือนิมิตที่เกี่ยวกับนิรันดร์. นิมิตจะมาเปลี่ยนแปลงการงาน, มุมมอง, และชีวิตคริสเตียนของเรา. ทันทีที่เรามองเห็นนิมิต เราก็ไม่อาจคงอยู่ ในการงานที่เล็กน้อยของเราได้อีก. เราไม่อาจยึดติดกับมุมมอง และวิธีการของเราในอดีต และเราก็ไม่สามารถคำนึงถึงผลได้ผลเสีย อันเล็กน้อยเหล่านั้นได้อีก.



เราต้องตระหนักว่า เป็นการง่ายที่เราจะลืมสิ่งที่เราได้ยิน แต่สิ่งที่เราได้เห็นนั้นไม่ง่ายที่จะลืม. การลืมหลักธรรมต่างๆ นั้นก็เป็นเรื่องง่าย แต่การลืมนิมิตนั้นไม่ง่ายเลย....การงานทั้งหมดของเรา ไม่ว่าจะเล็กหรือใหญ่ จะต้องมีความเกี่ยวข้องกับ โครงการของพระเจ้า. ถ้าการงานเหล่านั้น ไม่เชื่อมโยงกับโครงการของพระองค์ ก็ไม่อาจนับว่าเป็นการงานของพระเจ้าได้. (CWWN, vol.36, pp. 42-44)



[ใน ผปก.3:11 นิรันดร์คือ] "ความรู้สึกที่มีจุดประสงค์ ซึ่งพระเจ้าทรงปลูกถ่ายไว้ และได้ดำเนินการมาตลอดทุกยุคทุกสมัย โดยที่ไม่มีสิ่งอื่นใดภายใต้ตะวัน สามารถทำให้มีความรู้สึกที่อิ่มหนำได้ นอกจากพระเจ้าเท่านั้น" (The Amplified Bible). พระเจ้าทรงเนรมิตสร้างมนุษย์ ตามพระฉายาของพระองค์ และทรงสร้างวิญญาณใส่ไว้ในมนุษย์ เพื่อมนุษย์จะได้ต้อนรับ และบรรจุพระองค์ (ยนซ.1:26 และคำอธิบาย 3; 2:7 และคำอธิบาย 5). นอกจากนี้ พระเจ้ายังทรงเอานิรันดร์ ซึ่งก็คือความปรารถนา อยากได้สิ่งที่เป็นนิรันดร์ มาใส่ไว้ในใจของมนุษย์ เพื่อมนุษย์จะได้แสวงหาพระเจ้า ผู้เป็นนิรันดร์. ดังนั้นสิ่งที่ดำรงอยู่ชั่วคราว จึงไม่สามารถทำให้มนุษย์อิ่มหนำได้; มีเพียงพระเจ้าองค์นิรันดร์ ซึ่งก็คือพระคริสต์เท่านั้น จึงจะสามารถทำให้ความรู้สึก ที่มีจุดประสงค์ ในส่วนลึกแห่งใจของมนุษย์นั้นอิ่มหนำ (เทียบ 2กธ.4:18). (ผปก.3:11 คำอธิบาย 1)



[พระนามของพระคริสต์ คืออิมมานูเอล] ซึ่งแปลว่า "พระเจ้าอยู่กับเรา"....การสำเร็จเป็นจริงที่สุดยอด [ของเครื่องหมายใน ยซย. 7:14] ก็คือการกลายเป็นเนื้อหนัง ซึ่งพระเยซูคริสต์ได้บังเกิดจากมาเรีย หญิงพรหมจารีย์ เป็นทารกที่มีสองสภาพ คือสภาพพระเจ้ากับสภาพมนุษย์ ซึ่งได้นำมาซึ่งอิมมานูเอล นั่นก็คือพระเจ้าอยู่กับเรา เพื่อมาเป็นการช่วยให้รอด แห่งพลไพร่ของพระเจ้า ซึ่งครอบคลุม ทั้งชาวอิสราเอลทั้งหลาย และคริสตจักร (มธ.1:20-23 และคำอธิบาย). พระคริสต์ผู้เป็นมนุษย์พระเจ้า ที่เป็นการผสมกลมกลืน ระหว่างพระเจ้ากับมนุษย์ ผู้เป็นหน่อของพระยะโฮวา และผลของแผ่นดินนั้น (ยซย.4:2) ทรงเป็นอิมมานูเอล ซึ่งก็คือพระเจ้าอยู่กับเรา (มธ.18:20; 28:20). อิมมานูเอลนั้น ทรงครอบคลุมสรรพสิ่ง; ก่อนอื่นพระองค์ทรงเป็น พระผู้ช่วยของเรา (ลก.2:11) ต่อมาทรงเป็นพระผู้ไถ่ของเรา (ยฮ.1:29) จากนั้นก็ทรงเป็น ผู้ประทานชีวิตของเรา (1กธ.15:45ข) และต่อจากนั้นทรงเป็น พระวิญญาณผู้ครอบคลุมสรรพสิ่ง ที่อาศัยอยู่ภายใน (ยฮ.14:16-20; รม.8:9-11). อันที่จริง เนื้อหาของพันธสัญญาใหม่ทั้งเล่ม ก็คืออิมมานูเอล (มธ.1:23; 18:20; 28:20; วว.21:3) และผู้เชื่อทุกคนที่อยู่ในพระคริสต์ ซึ่งเป็นเหล่าอวัยวะของพระคริสต์นั้น ก็คือส่วนหนึ่ง ของอิมมานูเอลที่ยิ่งใหญ่ผู้นี้ นั่นคือพระคริสต์แห่งกลุ่มชน (1กธ.12:12; กซ.3:10-11).หมายสำคัญแห่งอิมมานูเอลนี้ จะสำเร็จสุดยอดในกรุงเยรูซาเล็มใหม่ ซึ่งจะเป็นการรวบยอด แห่งอิมมานูเอล หรือการรวมยอด ของพระเจ้าสถิตอยู่กับเรา. (ยซย.7:14 คำอธิบาย 1)

เลือกอ่านค้นคว้า: God's New Testament Economy, ch.38; CWWN,vol.36, "A Prayer for Revelation", pp.33-57