เชื่อพึ่งพิงในพระเจ้าอย่างแท้จริง

เชื่อพึ่งพิงในพระเจ้าอย่างแท้จริง
ปฐก. 17:17 อับราฮัมจึงซบหน้าลงหัวเราะและคิดในใจว่า “ชายผู้มีอายุหนึ่งร้อยปีแล้วจะมีบุตรได้หรือ? ซาราห์ผู้มีอายุเก้าสิบปีแล้วจะคลอดบุตรหรือ?”
รม. 4:19 ความเชื่อของท่านไม่ได้ลดน้อยลงเลย เมื่อท่านพิจารณาดูสังขารของท่าน ซึ่งเปรียบเหมือนตายไปแล้ว (เพราะท่านมีอายุประมาณร้อยปีแล้ว) และเมื่อคำนึงถึงครรภ์ของนางซาราห์ว่าเป็นหมัน
พระคัมภีร์สองข้อนี้อ่านแล้วเหมือนเป็นเรื่องยากที่ไม่น่ามีทางเป็นไปได้ในความสามารถของมนุษย์
มันเป็นการยากอย่างยิ่งในการที่พี่น้องจะดำเนินชีวิตประจำวันด้วยควาเชื่อในพระเจ้าอย่างแท้จริงได้เลย
แต่อย่าลืมตัวของอับราฮัมนั้นเป็นคนที่พระเจ้านั้นทรงเรียกออกมา 
ดังนั้นตัวของอับราฮัมจึงไม่ทำสิ่งใดๆๆตามใจตัวเองเลย
พระเจ้าได้รอคอยอับราฮัมและนางซาราอยู่ตลอดเวลา
จนกระทั้งกำลังความสารถธรรมชาติของอับราฮัมนั้นได้ตายเสียสิ้นแล้ว
หรือรอคอยจนตัวของอับราฮัมเองได้รู้ว่าตามความสามารถของตัวอับราฮัมเองนั้นไม่สามรถทำให้เกิดบุตรได้อีกแล้ว
พระเจ้าเฝ้าแต่รอคอยอับราฮัมจนถึงที่สุดอับราฮัมและนางนาซาได้สิ้นสุดแล้วถึงกำลังความสามารถของตัวเองแล้วในทุกสิ่งทุกอย่างที่จะใช้กำลังจองตัวมนุษย์เองจะทำได้
พี่น้องที่รักวันนี้ท่านเป็นเหมือนอัยราฮัมหรือยังเชื่อพึ่งพิงในพระเจ้าทุกอย่างหรือยัง
หรือว่าท่านยังเชื่อในกำลังความสามารถของตัวเอง
ในพระเยซูคริสต์แล้วเมื่อได้เข้าสนิทในพระองค์แล้ว
พี่น้องไม่ต้องกระทำสิ่งใดๆๆที่มาจากความสารถของตัวเองเลย
การเฝ้ารอของพระเจ้าให้พี่น้องพึ่งพิงในพระองค์อย่างแท้จริงนั้น
พระองค์รอคอยพี่น้องเปลี่ยนแปลงหันกลับสู่พระองค์ไม่ว่าจะนานเท่าไหร่พระองค์ก็รอคอยพี่น้องอยู่ตลอดเวลว
พี่น้องที่รักในพระคริสต์วันนี้พระเจ้ารอพี่น้องทุกคนให้พึ่งในพระองค์อย่างแท้จริง.