วันอาทิตย์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2556

ดานิเอล ฉับบฟื้นฟู ดนอ.2:28

ดนอ.2:28       
 แต่มีพระเจ้าองค์หนึ่งในฟ้าสวรรค์

ผู้ทรงเผยความลึกลับทั้งหลาย

 และพระองค์ทรงให้กษัตริย์นะบูคัศเนซัรรู้ถึง

สิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันสุดท้าย พระสุบินของ

พระองค์ และนิมิตที่ผุดขึ้น

ในพระเศียรของพระองค์

บนพระแท่นนั้นเป็นดังนี้.

วันเสาร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2556

นิมิตแห่งรู​ปปฏิมากรให​ญ่ -นิมิตที่ค​วบคุมอยู่ใ​นหนังสือดา​นิเอล

นิมิตแห่งรูปปฏิมากรใหญ่ -นิมิตที่ควบคุมอยู่ในหนังสือดานิเอล
วันจันทร์
รูปปฏิมากรใหญ่นี้ เป็นเครื่องหมายเล็งถึง การรวบยอด แห่งการปกครองทั้งหมดของมนุษย์

การปกครองของมนุษย์ ได้กระทำสามสิ่งนี้มาโดยตลอด:
กบฏต่อพระเจ้า,
ยกชูมนุษย์,
และกราบไหว้รูปเคารพ

การรวบยอดแห่งจักรวรรดิของมนุษย์ ซึ่งเริ่มจากนิมโรดที่บาเบล ก็จะสำเร็จสุดยอด ที่ซีซาร์องค์สุดท้าย ของจักรวรรดิโรมันกับกษัตริย์สิบองค์.

ดังนั้น ถ้าว่าตามพระคัมภีร์ ในวันนี้เราก็ยังคงอยู่ ในจักรวรรดิโรมัน.



วันนี้เรายังคงอยู่ภายใต้ อิทธิพลของวัฒนธรรมโรมัน โดยเฉพาะในเรื่องของกฎหมาย, การเมือง, และการปกครอง จึงอาจกล่าวได้ว่า จักรวรรดิโรมันยังคงดำรงอยู่ และเราก็ยังคงอยู่ในจักรวรรดินี้.

ในสายพระเนตรของพระเจ้า การปกครองทั้งหมดของมนุษย์ ตั้งแต่นิมโรดจนถึงผู้ต่อต้านพระคริสต์ คือบาบิโลน.

วันนี้เราอยู่ในส่วนใด ของปฏิมากรใหญ่รูปมนุษย์นี้. ผลจากการศึกษาพระคัมภีร์ และสถานการณ์ของโลก มากว่าหกสิบปี ข้าพเจ้าเชื่อว่าวันนี้ เรากำลังอยู่ที่เท้าของรูปปฏิมากร ใกล้กับนิ้วเท้าสิบนิ้วเต็มที. สถานการณ์ของโลก โดยเฉพาะสถานการณ์ของทวีปยุโรป กำลังถูกเปลี่ยนลักษณะ ให้สอดคล้องกับคำพยากรณ์ ที่อยู่ในพระคัมภีร์. หากเรามีความชัดเจนต่อเรื่องนี้ เราก็จะรู้ว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน และเราควรจะทำอะไร. วัฒนธรรม, แก่นแท้, และธาตุแท้ของจักรวรรดิโรมัน ยังคงดำรงอยู่ต่อไป

และการปรากฏ ของนิ้วเท้าทั้งสิบนิ้ว ซึ่งจะนำพระคริสต์ ผู้เป็นก้อนหินที่มาทุบทำลาย การรวบยอด แห่งการปกครองของมนุษย์เข้ามา และนำมาซึ่งอาณาจักรที่นิรันดร์ ของพระเจ้าบนแผ่นดินโลก.

ส่วนเท้ากับนิ้วเท้า ที่เป็นเหล็กปนดิน (ข้อ 41-43) เป็นเครื่องหมายเล็งถึง นานาประเทศที่อยู่ในช่วงเวลา หลังจากการล่มสลายของกรุงโรม

และก่อนการเสด็จมา ครั้งที่สองของพระคริสต์. นานาประเทศเหล่านี้ เป็นเผด็จการปนกับประชาธิปไตย.

เท้าทั้งสิบของรูปปฏิมากร เป็นเครื่องหมายเล็งถึง กษัตริย์สิบองค์ ของจักรวรรดิโรมัน ที่เฟื่องฟูและฟื้นฟู ซึ่งอยู่ภายใต้การครอบครอง ของผู้ต่อต้านพระคริสต์

และอธิบายว่า เรากำลังอยู่ในช่วงของเหล็กปนดิน ของรูปปฏิมากร. ผู้คนนับล้านกำลังลุกฮือขึ้น ในยุโรปตะวันออก. เมื่อไม่นานมานี้ ก็มีผู้คนนับล้าน ลุกขึ้นมาในจีนแดง เพื่อเรียกร้องอิสรภาพ. เมื่อดินลุกขึ้นมา เหล็กก็จะอ่อนกำลังลง.

วันอาทิตย์ที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

ข้อพระคำของพระเจ้าก่อนอนคืนนี้ ฮีบรูบทที่1ข้อ3

ฮบ. 1:3
พระบุตรทรงเป็นแสงสะท้อนสง่าราศีของพระเจ้า
และทรงมีสภาวะเป็นพิมพ์เดียวกันกับพระองค์
และทรงผดุงสรรพสิ่งไว้โดยพระดำรัสอันทรงฤทธิ์ของพระองค์ เมื่อพระบุตรได้ทรงชำระบาปของเราด้วยพระองค์เองแล้ว
ก็ได้ทรงประทับนั่ง ณ เบื้องขวาพระหัตถ์ของผู้ทรงเดชานุภาพเบื้องบน
 
......................................................................................
 
ขอบคุณพระเจ้าค่ำคืนวันนี้ข้าพระองค์ขอวิงวอนกับพระเจ้าผู้ทรงพระชนย์อยู่เป็นนิจ เบื้องขวาพระหัตถ์ของพระเจ้า
พระคุณอันล้นเหลือของพระองค์ได้ชำระบาปให้ข้าพเจ้าแล้ว
เพราะพระเมตตาคุณของพระองค์
สรรเสริญพระองค์ เอเมน.







เราต้องเป็นนาษารีษผู้ถวายตัวด้วยความสมัครใจ

เราต้องเป็นนาษารีษผู้ถวายตัวด้วยความสมัครใจ

ซามูเอลเป็นนาษารีษ. 
นาษารีษเป็นบุคคลที่ถวายตัวเอง ด้วยความสมัครใจ (อฤธ.6). .
..เมื่อมองอย่างผิวเผินแล้ว ดานิเอลไม่ใช่นาษารีษ. แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นนาษารีษ เพราะนาษารีษเป็นบุคคลที่ไม่ดื่มเหล้าองุ่น และเหล้าแก่แต่อย่างใด. 

ความหมายของการไม่ดื่มเหล้าองุ่น และเหล้าแก่นั้นคืออะไร? ก็หมายถึง การยอมไม่รับสุขความรื่นเริงแห่งชีวิตนี้. นี่คือหลักการที่อยู่บนตัวของดานิเอล. 

เหตุใดดานิเอลจึงไม่ดื่มเหล้าองุ่น และเหล้าแก่หรือ กินเครื่องเสวยของกษัตริย์? เพราะสิ่งเหล่านั้น ล้วนเกี่ยวข้องกับรูปเคารพ. 

สิ่งที่กษัตริย์แห่งบาบิโลนดื่ม ล้วนต้องถูกนำไปถวายแก่รูปเคารพ เช่นเดียวกับเนื้อและธัญญาหาร

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • 

ทุกคนที่สามารถให้องค์พระผู้เป็นเจ้าใช้ ในการหันเปลี่ยนยุคสมัยได้นั้น ต้องเป็นนาษารีษ; พวกเขาต้องเป็นผู้ที่ถวายตัว ด้วยความสมัครใจ. 

กรณีนี้ก็หมายความว่า ในเมื่อคนอื่นๆ ที่อยู่บนโลกแสวงหาโลกนี้ และรับสุขโลกนี้ 

ข้าพเจ้าก็ขอแบ่งแยกตัวข้าพเจ้าเอง จากสิ่งเหล่านั้น. การแบ่งแยกนี้ก็คือ การถวายตัวด้วยความสมัครใจนั่นเอง

เราต้องยืนหยัดอยู่ในอีกฐานะหนึ่ง. 
คนอื่นๆ นั้นไม่มีพระเจ้า และไม่ได้เป็นอยู่เพื่อพระเจ้า 
แต่เราเป็นอยู่เพื่อพระเจ้า.

ขณะที่ทั่วแผ่นดินโลก ปฏิเสธอำนาจของพระเจ้า 
พวกเขากลับยอมรับอำนาจของพระเจ้า. 

ขณะที่ทั่วแผ่นดินโลก มีมนุษย์เป็นกษัตริย์ 
พวกเขากลับมีพระเจ้า เป็นกษัตริย์ของพวกเขา. 
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • 

ดานิเอลและสหายสามคนของเขา ยังมีอายุน้อยมาก 
แต่พวกเขาก็ยืนขึ้น เป็นพยานที่ต่อต้าน. 

พยานที่ต่อต้านนี้ก็คือ การแบ่งแยกอย่างหนึ่ง. ทันทีที่พวกเขายืนขึ้น ก็มีการแบ่งแยกจากโลกนี้อย่างชัดเจน. .

..ขณะที่เราอ่านดานิเอล บทที่ 1  คนเหล่านี้ ไม่ได้ไหลไปตามกระแสของบาบิโลน แต่ประการใด. 

พวกเขาเป็นผู้ที่ได้รับการแบ่งแยก. พวกเขาไม่กินสิ่งที่ผู้อื่นกิน. พวกเขาไม่ดื่มสิ่งที่ผู้อื่นดื่ม.(เพราะเป็นสิ่งของที่ผ่านการไหว้บูชารูปเคารพมาแล้วทั้งสิ้น)
 พวกเขาไม่ทำสิ่งที่ผู้อื่นทำ. พวกเขาแตกต่างจากผู้อื่น ในทุกสิ่งอย่างชัดเจน.
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • 
อันติปา" ในภาษากรีกหมายถึง "ต่อต้านทุกสิ่ง." 
อันติปาผู้เป็นพยานบุคคลที่สัตย์ซื่อ ขององค์พระผู้เป็นเจ้าผู้นี้ ยืนหยัดต่อต้านทุกสิ่ง ที่คริสตจักรฝ่ายโลกได้นำเข้ามา และมีภาคปฏิบัติ. ดังนั้นเขาจึงเป็นผู้พลีชีพ ขององค์พระผู้เป็นเจ้า. 

อันติปาผู้ที่เป็นพยาน ในด้านตรงกันข้ามนั้น 
ได้เป็นพยานเพื่อต่อต้านทุกสิ่ง ที่เบี่ยงเบนไปจากพยานของพระเยซู. 
• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • 
เราต้องรับสุขพระองค์เป็นการรับสุขที่ยั่งยืนนิรันดร์
ดานีลเอลถวายตัวเป็นนาษารีษด้วยความสมัครใจ
แสวงหาพระองค์ด้วยการหลีกเลี่ยงของที่เป็นมลทิน
ต่างๆ

วันเสาร์ที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

ผู้ได้รับเอกสิทธิ์ในการงานแห่งการเคลื่อนไหวแห่งยุคสมัยเพื่อเข้าสู่ยุคแห่งอาณาจักร


 เราคือผู้ได้รับเอกสิทธิ์ในการงานแห่งการเคลื่อนไหวแห่งยุคสมัยเพื่อเข้าสู่ยุคแห่งอาณาจักร

การเคลื่อนไหวแห่งยุคสมัย ทุกครั้งจะนำมาซึ่งหนทางใหม่ของพระเจ้า. 

การเคลื่อนไหวแห่งยุคสมัย ที่สำคัญที่สุดของพระองค์นั้น อยู่ในวิวรณ์บทที่ 12. 
พระองค์ทรงต้องการ ที่จะสิ้นสุดยุคสมัยนี้ และนำมาซึ่งยุคแห่งอาณาจักร.

 พระองค์จะทรงสิ้นสุดยุคสมัยนี้ และนำมาซึ่งยุคสมัยใหม่ได้อย่างไร? 
พระองค์จะต้องมีเครื่องมือ หรือสื่อกลางแห่งยุคสมัย. 
นี่คือสิ่งที่พระเจ้าทรงต้องการ ที่จะกระทำในวันนี้.

เราอย่าได้ลืมว่า พระเจ้าก็สามารถถูกจำกัดได้. การเคลื่อนไหว ทุกอย่างของพระองค์ ล้วนต้องรอคอยมนุษย์. 

พระเจ้าจะผูกมัดสิ่งใดในสวรรค์ ก็ขึ้นอยู่กับการผูกมัดของเรา 
บนแผ่นดินโลก; 

พระเจ้าจะปลดปล่อยสิ่งใด ในสวรรค์ก็ขึ้นอยู่กับ การปลดปล่อยของเรา บนแผ่นดินโลก. ดังนั้นทุกสิ่งจึงขึ้นอยู่กับคริสตจักร. 

พระเจ้าทรงปรารถนา ให้สิ่งทรงสร้างมาจัดการ กับสิ่งทรงสร้างที่ตกต่ำ. 

องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงมีการงาน อยู่บนโลกนี้สองอย่าง
คือ การไถ่ และการก่อสร้างคริสตจักร. 

คริสตจักรนั้นถูกก่อสร้างอยู่บน "ศิลานี้" (มธ.16:18).

 เหล่าอัครทูตคือ คนกลุ่มแรกที่ยืนหยัดอยู่บนศิลานี้. 

พวกเขาก็คือ สื่อกลางแห่งยุคสมัย. .

..พวกอัครทูตและเหล่าสาวก ได้รอคอยและร่วมใจกันอธิษฐาน อยู่ในกรุงเยรูซาเล็มเป็นเวลาสิบวัน. 
ดังนั้นตอนนี้ จึงไม่ใช่เวลาที่เราควรพักผ่อน.
" พวกเขาจึงอธิษฐาน. คนเหล่านี้มีเพียง 120 คน 

คนอื่นๆ ที่เคยติดตามองค์พระผู้เป็นเจ้า ไปไหนกันหมด? 
เราเห็นได้ชัดว่า ไม่ใช่ทุกคนจะร่วมงานกับพระเจ้า. 
ทั้ง 120 คนนี้ก็คือเหล่าผู้มีชัยชนะ. 
เราคือผู้ได้รับเอกสิทธิ์ ให้มีชีวิตอยู่ ในช่วงเวลาที่พิเศษที่สุด เป็นช่วงเวลาที่เราจะทำการงาน เพื่อพระเจ้าได้มากที่สุด. 

ความสว่างจะสำแดงให้เราเห็นหนทาง แต่ถ้าจะเดินตามหนทางนั้น เราต้องมีกำลังและฤทธิ์เดช. 

ถ้าเราอยากเป็นผู้ที่ให้พระเจ้า ทรงใช้การได้ในวันนี้ เราจำต้องจ่ายราคา และต้องจ่ายราคาอย่างใหญ่หลวง.

เพลง เรามาเพื่อร้องเพลงนมัสการ

เพลง เรามาเพื่อร้องเพลงนมัสการ

  D                          G          D                  A
เรามาเพื่อร้องเพลงนมัสการ  เรามาเพื่อชื่นชมยินดี
D                  G                      D          G    A        D
เต้นรำถวายองค์พระผู้ไถ่      ร้องเพลงสรรเสริญแด่พระองค์
                A                          G        D
เพราะพระเยโฮวาห์    เป็นพระเจ้ายิ่งใหญ่
  A          G          D
องค์จอมราชาใหญ่ยิ่งเหนือ พระใด
  A            G        D
องค์พระศิลาแห่งความรอด ของเรา
    Bm      A    Bm
เราร้องเพลง    เต้นรำ
A    Bm    A    Bm
นมัสการ และชื่นชม
      G                        A
ยินดีในความยิ่งใหญ่พระองค์
  Bm        F#m      Em    A
ที่ลึกของแผ่นดิน  อยู่ในพระหัตถ์
  Bm      F#m      G/D      A
ที่สูงของภูเขา  เป็นของพระองค์

• • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • • •
ขอบคุณพระเจ้าสรรเสริญพระองค์ ขอพระองค์สัมผัสข้า
ให้ข้ามุ่งหน้าในหนทางของพระองค์
สู่แผ่นดินใหม่อันอุดมสมบูรณ์. เอเมน.

วันศุกร์ที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2556

ผู้ที่เสียสละ ย่อมเป็นผู้ที่มีความสุข.



เราจะเป็นผู้ที่เสียสละได้อย่างไร?
เราไม่มีกำลังพอที่จะเป็นผู้ที่เสียสละ
เพราะชีวิตของเราเป็นชีวิตธรรมชาติ
เป็นชีวิตที่เห็นแก่ตัว.

มีเพียงชีวิตของพระคริสต์เท่านั้น
ที่เป็นชีวิตแห่งการเสียสละ.
ถ้าเราติดต่อกับพระคริสต์
และมีประสบการณ์ต่อชีวิต ที่เสียสละของพระองค์
พระองค์จะทรงทำให้เรามีพลัง
พระองค์จะทรงเพิ่มกำลังให้แก่เรา
ในการเสียสละเพื่อพระเจ้าและเพื่อผู้อื่น.

จากนั้นเราก็จะเป็นบุคคล ที่มีความสุขที่สุด
เราจะกลายเป็นผู้ที่เมามาย ไปด้วยความสุข.
นี่คือการที่เรามีประสบการณ์ต่อพระคริสต์
ในฐานะที่ทรงเป็นต้นองุ่น.

โดยการมีประสบการณ์เช่นนี้
เราก็จะกลายเป็นเถาองุ่น สำหรับผู้อื่น.

ทุกคนที่มาติดต่อกับเรา
ก็จะมีความสุขร่วมกับเรา
และเราก็จะทำให้พระเจ้าชื่นพระทัย.

ถ้าจะทำให้พระเจ้า และผู้อื่นมีความสุข
เราก็ต้องถูกบีบคั้น. .

..ผลองุ่นต้องถูกบีบคั้น เพื่อทำให้พระเจ้าและมนุษย์ชื่นใจ.
เราก็ต้องถูกบีบคั้นเช่นกัน.

เรายิ่งดื่มเหล้าองุ่นของพระคริสต์ ไปมากเท่าใด
เราก็จะยิ่งตระหนักว่า เราต้องถูกบีบคั้นมากขึ้นเท่านั้น.
 (The All-inclusive Christ, p.59)

ความรักที่ซาบซึ้งของพระคริสต์
ได้บังคับเราให้มีชีวิตเป็นอยู่ต่อพระองค์
และตายต่อพระองค์
(2กธ.5:14-15; รม.14:7-9).

...ความรักของพระคริสต์ ทำให้ผู้เชื่อทั้งหลาย
กลายเป็นผู้พลีชีพเพื่อพระองค์
(วว.2:10; 12:11; รม.8:35-37).

เราจะไม่กระทำบางอย่าง
ไม่ใช่เพียงเพราะสิ่งเหล่านั้น ไม่ถูกต้อง
หรือเพราะยำเกรงพระเจ้าเท่านั้น

แต่เพราะเรารักพระองค์.
"ข้าแต่องค์พระเยซูเจ้า ข้าพเจ้ารักพระองค์
ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไม่อาจทำสิ่งนี้ได้.